Johan Kriek| Country (sports) | South Africa United States (1982–) |
|---|
| Residence | Palm Beach Gardens, Florida, Florida, U.S. |
|---|
| Born | (1958-04-05) April 5, 1958
|
|---|
| Height | 1.75 m (5 ft 9 in) |
|---|
| Turned pro | 1978 |
|---|
| Retired | 1994 |
|---|
| Plays | Right-handed (one-handed backhand) |
|---|
| Prize money | $2,383,794 |
|---|
|
| Career record | 376–222 (62.9%) |
|---|
| Career titles | 14 |
|---|
| Highest ranking | No. 7 (September 10, 1984) |
|---|
|
| Australian Open | W (1981, 1982) |
|---|
| French Open | SF (1986) |
|---|
| Wimbledon | QF (1981, 1982) |
|---|
| US Open | SF (1980) |
|---|
|
| Tour Finals | QF (1982, 1983, 1984, 1985) |
|---|
| WCT Finals | F (1981) |
|---|
|
| Career record | 206–173 (54.4%) |
|---|
| Career titles | 8 |
|---|
| Highest ranking | No. 12 (August 15, 1988) |
|---|
Johan Christiaan Kriek (born April 5, 1958) is a South African–American former professional tennis player. He won two Australian Open titles, beating Steve Denton in four sets in the 1981 final[1] and the same opponent in the 1982 final in straight sets, when he tamed Denton's cannonball serve and "relentlessly whipped winners past him from all angles of the court".[1] He reached the semifinals at the French Open and US Open, as well as the quarterfinals of the Wimbledon Championships. Kriek won 14 professional singles and eight doubles titles, reaching a career-high singles ranking of world No. 7 in September 1984.
He attended Afrikaanse Hoër Seunskool (Afrikaans High School for Boys, also known as Affies), a public school located in Pretoria.
Kriek became a naturalized American citizen in August 1982. He currently resides in Palm Beach Gardens, Florida with his wife, Daga and their children Karolina and Kristian.[2]
Grand Slam finals
Singles: (2 titles)
| Result
|
Year
|
Championship
|
Surface
|
Opponent
|
Score
|
| Win |
1981 |
Australian Open |
Grass |
Steve Denton |
6–2, 7–6(7–1), 6–7(1–7), 6–4
|
| Win |
1982 |
Australian Open (2) |
Grass |
Steve Denton |
6–3, 6–3, 6–2
|
Career finals
Singles (14 titles, 13 runner-ups)
| Result
|
No.
|
Date
|
Tournament
|
Surface
|
Opponent
|
Score
|
| Loss
|
1.
|
1978
|
Hartford, U.S.
|
Carpet
|
John McEnroe
|
2–6, 4–6
|
| Win
|
1.
|
1979
|
Sarasota, U.S.
|
Carpet
|
Rick Meyer
|
7–6, 6–2
|
| Loss
|
2.
|
1979
|
Basel, Switzerland
|
Hard (i)
|
Brian Gottfried
|
5–7, 1–6, 6–4, 3–6
|
| Loss
|
3.
|
1980
|
Frankfurt, Germany
|
Carpet (i)
|
Stan Smith
|
6–2, 6–7, 2–6
|
| Loss
|
4.
|
1980
|
Stowe, U.S.
|
Hard
|
Bob Lutz
|
3–6, 1–6
|
| Win
|
2.
|
1981
|
Monterrey WCT, Mexico
|
Carpet (i)
|
Vitas Gerulaitis
|
7–6, 3–6, 7–6
|
| Loss
|
5.
|
1981
|
WCT Finals, Dallas
|
Carpet (i)
|
John McEnroe
|
1–6, 2–6, 4–6
|
| Win
|
3.
|
1981
|
Newport, U.S.
|
Grass
|
Hank Pfister
|
3–6, 6–3, 7–5
|
| Win
|
4.
|
1981
|
Australian Open, Melbourne
|
Grass
|
Steve Denton
|
6–2, 7–6, 6–7, 6–4
|
| Win
|
5.
|
1982
|
Memphis, U.S.
|
Hard (i)
|
John McEnroe
|
6–3, 3–6, 6–4
|
| Loss
|
6.
|
1982
|
Monterrey, Mexico
|
Carpet
|
Jimmy Connors
|
2–6, 6–3, 3–6
|
| Win
|
6.
|
1982
|
La Costa WCT, U.S.
|
Hard
|
Roscoe Tanner
|
6–0, 4–6, 6–0, 6–4
|
| Win
|
7.
|
1982
|
Australian Open, Melbourne
|
Grass
|
Steve Denton
|
6–3, 6–3, 6–2
|
| Loss
|
7.
|
1983
|
Los Angeles, U.S.
|
Hard
|
Gene Mayer
|
6–7, 1–6
|
| Win
|
8.
|
1983
|
Tampa, U.S.
|
Carpet
|
Bob Lutz
|
6–2, 6–4
|
| Win
|
9.
|
1983
|
Bristol, UK
|
Grass
|
Tom Gullikson
|
7–6, 7–5
|
| Win
|
10.
|
1983
|
Johannesburg, South Africa
|
Hard
|
Colin Dowdeswell
|
6–4, 4–6, 1–6, 7–5, 6–3
|
| Loss
|
8.
|
1984
|
Boca West, U.S.
|
Hard
|
Jimmy Connors
|
5–7, 4–6
|
| Win
|
11.
|
1984
|
Bristol, UK
|
Grass
|
Brian Teacher
|
6–7, 7–6, 6–4
|
| Win
|
12.
|
1984
|
Livingston, U.S.
|
Hard
|
Michael Westphal
|
6–2, 6–4
|
| Win
|
13.
|
1985
|
Las Vegas, U.S.
|
Hard
|
Jimmy Arias
|
4–6, 6–3, 6–4, 6–2
|
| Loss
|
9.
|
1985
|
London Queen's Club, UK
|
Grass
|
Boris Becker
|
2–6, 3–6
|
| Loss
|
10.
|
1985
|
San Francisco, U.S.
|
Hard (i)
|
Stefan Edberg
|
4–6, 2–6
|
| Win
|
14.
|
1987
|
Livingston, U.S.
|
Hard
|
Christian Saceanu
|
7–6, 3–6, 6–2
|
| Loss
|
11.
|
1988
|
Schenectady, U.S.
|
Hard
|
Tim Mayotte
|
7–5, 3–6, 2–6
|
| Loss
|
12.
|
1988
|
San Francisco, U.S.
|
Hard (i)
|
Michael Chang
|
2–6, 3–6
|
| Loss
|
13.
|
1989
|
Memphis, U.S.
|
Hard (i)
|
Brad Gilbert
|
2–6, 2–6, ret.
|
Doubles (8 titles, 7 runner-ups)
| Result
|
No.
|
Date
|
Tournament
|
Surface
|
Partner
|
Opponents
|
Score
|
| Win
|
1.
|
1980
|
Richmond WCT, U.S.
|
Carpet (i)
|
Fritz Buehning
|
Brian Gottfried Frew McMillan
|
3–6, 6–3, 7–6
|
| Loss
|
1.
|
1980
|
Sydney Indoor, Australia
|
Hard (i)
|
Tim Gullikson
|
Peter Fleming John McEnroe
|
6–4, 1–6, 2–6
|
| Loss
|
2.
|
1981
|
Monterrey WCT, Mexico
|
Carpet
|
Russell Simpson
|
Kevin Curren Steve Denton
|
6–7, 2–6
|
| Loss
|
3.
|
1981
|
Bristol, UK
|
Grass
|
John Austin
|
Billy Martin Russell Simpson
|
6–3, 3–6, 10–12
|
| Win
|
2.
|
1981
|
Stowe, U.S.
|
Hard
|
Larry Stefanki
|
Brian Gottfried Bob Lutz
|
2–6, 6–1, 6–2
|
| Win
|
3.
|
1982
|
Forest Hills WCT, U.S.
|
Clay
|
Tracy Delatte
|
Dick Stockton Erik van Dillen
|
6–3, 7–6
|
| Win
|
4.
|
1982
|
La Costa WCT, U.S.
|
Hard
|
Fritz Buehning
|
Bob Lutz Raúl Ramírez
|
3–6, 7–6, 6–3
|
| Loss
|
4.
|
1983
|
Delray Beach WCT, U.S.
|
Clay
|
Anand Amritraj
|
Pavel Složil Tomáš Šmíd
|
6–7, 4–6
|
| Loss
|
5.
|
1983
|
Las Vegas, U.S.
|
Hard
|
Tracy Delatte
|
Kevin Curren Steve Denton
|
3–6, 5–7
|
| Win
|
5.
|
1983
|
Forest Hills WCT, U.S.
|
Clay
|
Tracy Delatte
|
Kevin Curren Steve Denton
|
7–6, 1–6, 6–1
|
| Loss
|
6.
|
1983
|
Bristol, UK
|
Grass
|
Tom Gullikson
|
John Alexander John Fitzgerald
|
5–7, 4–6
|
| Loss
|
7.
|
1983
|
Stockholm, Sweden
|
Hard (i)
|
Peter Fleming
|
Anders Järryd Hans Simonsson
|
6–7, 5–7
|
| Win
|
6.
|
1985
|
Chicago, U.S.
|
Carpet (i)
|
Yannick Noah
|
Ken Flach Robert Seguso
|
3–6, 4–6, 7–5, 6–1, 6–4
|
| Win
|
7.
|
1988
|
Philadelphia, U.S.
|
Carpet (i)
|
Kelly Evernden
|
Kevin Curren Danie Visser
|
7–6, 6–3
|
| Win
|
8.
|
1988
|
Tokyo Outdoor, Japan
|
Hard
|
John Fitzgerald
|
Steve Denton David Pate
|
6–4, 6–4
|
Key
| W
|
F
|
SF
|
QF
|
#R
|
RR |
Q#
|
DNQ
|
A
|
NH
|
(W) winner; (F) finalist; (SF) semifinalist; (QF) quarterfinalist; (#R) rounds 4, 3, 2, 1; (RR) round-robin stage; (Q#) qualification round; (DNQ) did not qualify; (A) absent; (NH) not held; (SR) strike rate (events won / competed); (W–L) win–loss record.
References
External links